De moslimgeleerden citeren gewoonlijk deze hadith aan het begin van hun werken. Hieronder een korte toelichting genomen van: Ibn Rajab’s Jâmi’ Al-‘Ulûm wa Al-Hikam, waarn hij de de gehele collectie 40 ahaadieth uitlegt van imam Al-Nawawi: imam al- Bukhârî (net zoals imam al-Nawawi later heeft gedaan in zijn collectie 40 ahaadieth) begint zijn Sahîh collectie met deze hadith. Hiermee worden we er aan herinnerd dat elke daad waarmee de tevredenheid van Allah NIET gezocht wordt nutteloos is. Het zal geen vruchten werpen, niet in dit leven en niet in het hiernamaals.

‘Abd Al-Rahmân b. Mahdî, de grote hadiethgeleerde heeft gezegd: “Als ik een werk zou samenstellen in hoofdstukken, zou ik deze hadieth aan het begin van elk hoofdstuk plaatsen.” Hij heeft ook gezegd: “Een ieder die een boek wilt schrijven, zou moeten beginnen met de hadieth betreffende de intenties”

Deze hadieth is een fundamenteel principe in de Islam en de spil waaromheen dit leven draait. Het is overgeleverd dat Imâm Al-Shâfi’î heft gezegd: “Deze hadieth bevat één derde van alle kennis en het heeft betrekking op zeventig gebieden van fiqh (islamitische wetleer, correcte begrip van de religie).”

Het is overgeleverd dat imam Ahmad heeft gezegd: “Het fundament van de Islam is gemaakt van drie ahaadieth: de ene overgeleverd door ‘Umar: “De daden zijn slechts volgens de intenties” de ene overgeleverd door ‘Âishah: “degene die een daad niet verricht volgens onze geboden, het zal afgewezen worden” en de ene overgeleverd door Al-Nu’mân b. Bashîr: “De halal (het toegestane) en haram (het verbodene) zijn duidelijk…”

Deze hadith leert ons dat de voorwaarde voor de acceptatie en rechtschapenheid van onze daden in de eerste plaats ligt aan de intentie achter die daden. Als de intentie goed en puur is (het ontvangen naar Allah’s tevredenheid en beloning) dan is de daad deugdzaam. Is dit niet het geval, dan is de daad vruchteloos en bedrieglijk. Dit is het eerste waar aan gedacht moet worden.

Het tweede waar we aan moeten denken, willen we dat de daad geaccepteerd wordt door Allah is dat het conform de Islam’s ware leer moet zijn. Zoals het ons geleerd is door de profeet, vrede en zegeningen zij met hem, en volgens het begrip van de Vrome Voorgangers (salafus-saalih). Daarom heeft de profeet gezegd: “Wie een daad niet verricht conform onze geboden, het zal afgewezen worden.” [Al-Bukhârî and Muslim]

Abû Nu’aym, Hilyah Al-Awliyâ` Vol. 4 p. 44.

‘Urwah b. Al-Zubayr (Moge Allah hem genadig zijn) heft gezegd: “‘Â’ishah (Moge Allah tevreden met haar zijn) heeft zeventig duizend dirham weggegeven aan liefdadigheid, terwijl haar eigen rok versteld was. “

‘Abdullah b. Mubârak in Al-Zuhd wa Al-Raqâ’iq Vol. 1 p588, no.705.

‘Atâ’ levert over dat er een jongeman was die het gewend was bij de Moeder der Gelovigen ‘Â’ishah langs te gaan en vragen te stellen die zij vervolgens beantwoordde. Op een dag kwam de jongeman weer en hij stelde haar enkele vragen. Ze vroeg: “Zoon, heb je in de praktijk gebracht wat je al eerder van mij geleerd hebt?” Hij antwoordde: “Nee, moeder, dat heb ik niet.” Dus zei zei: “Zoon, waarom zorg je er dan voor dat Allah’s bewijs vermeerdert tegen jou en mij?”

Al-Khatîb Al-Baghdâdî in Iqtidâ’ Al-’Ilm Al-’Amal no. 92.

Overgeleverd door ‘Â`ishah (moge Allah tevreden met haar zijn): “Je zult Allah niet ontmoeten, met iets beters voor jou, dan het hebben van een paar zonden. Diegene die hen wilt overtreffen die zich inspannen in aanbidding, laat hem zichzelf behoeden van het plegen van vele zonden.”

Ibn Al-Jawzî, Sifah Al-Safwah Vol.1 p319.

Overgeleverd door Abû Mûsâ Al-Ash’arî  (moge Allah tevreden met hem zijn): “Wij de metgezellen van de profeet van Allah (Allah’s vrede en zegeningen zij met hem) als wij moeite hadden een hadith te begrijpen, vroegen wij het ‘Â`ishah en zij had er kennis over.

Overgeleverd door Masrûq (moge Allah tevreden met hem zijn): “Wij zweren bij Allah, we hebben oudere volwassen metgezellen van de profeet van Allah gezien (Allah’s vrede en zegeningen zij met hem) die ‘Â`ishah vroegen over de erfenis wetten.

Ibn Al-Jawzî, Sifah Al-Safwah Vol.1 p319.

‘Abdullâh b. Al-Zubayr heeft gezegd: “Ik heb nooit twee vrouwen gezien die vrijgeviger waren dan ‘Â`ishah en Asmâ`. Ze hadden verschillende manieren van vrijgevig zijn. ‘Â`ishah was het gewend dingen te verzamelen, tot ze een collectie had, dan gaf ze het weg. Maar Asmâ`, zij hield nooit iets bij zich tot de volgende dag.

Al-Bukhârî, Al-Adab Al-Mufrad. Shaykh Al-Albânî grades its chain of transmission sahîh in Sahîh Al-Adab Al-Mufrad Vol.1 p123.